İnsan Hakları Hukuku İnsan hakları; tüm insanların hiçbir ayrım gözetmeksizin yalnızca insan oluşlarından dolayı eşit, özgür ve onurlu yaşama hakkına sahip olmasıdır. Herkes, cinsiyet, ırk, renk, din, dil, yaş, tabiiyet, düşünce farkı, ulusal veya toplumsal köken, zenginlik gibi fark olmaksızın kanun karşısında eşittir.

İnsan haklarının temelini 10 Aralık 1948 tarihli İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ile 04 Kasım 1950 tarihli Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi oluşturmaktadır. Türkiye tarafından 1954’te onaylanmış olan ve iç mevzuatımızın bir parçasını oluşturan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, temel hak ve özgürlükleri: yaşama hakkı, işkence, insanlık dışı veya küçültücü muamele yasağı, kölelik ve zorla çalıştırma yasağı, kişi özgürlüğü ve güvenliği, hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı, suç ve cezaların kanuniliği, özel hayat, aile hayatı ve haberleşmenin gizliliği, düşünce, din ve vicdan özgürlüğü, ifade özgürlüğü, toplantı, dernek ve sendika kurma özgürlüğü, evlenme ve aile kurma hakkı, şikayet hakkı, ayrım yapma yasağı olarak belirlemiştir.

• İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi’ne bireysel başvuru
• Uluslararası Ceza Mahkemesi davaları
• Mülkiyet hakkı
• Maddi ve manevi tazminat talepleri
• Eğitim hakkı
• Adil yargılanma hakkı
• Özel hayatın ve aile hayatının korunması
• Düşünce, vicdan ve din özgürlüğü
• İfade özgürlüğü
• Dernek kurma özgürlüğü
• Evlenme hakkı
• Ayrımcılık yasağı
• Borçtan dolayı özgürlüğünden yoksun bırakılma yasağı
• Serbest dolaşım özgürlüğü