Sağlık hukuku bir ülkenin sağlık sektöründe hizmet sağlayıcı ve son kullanıcı olarak rol alan kişi ve kurumların uymak zorunda olduğu hukuk kuralları bütününe verilen addır.

Sağlık hukuku, karma bir hukuku dalı olup en başta Anayasa temelini oluşturmak üzere ceza hukuku, idare hukuku, medeni hukuk ile ilişkilidir. Anayasanın 56. maddesinin ilk fıkrasında “Herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir.” hükmü düzenlenmiştir. Kişinin sağlıklı bir çevrede yaşaması, sağlık hizmetinden yararlanması gibi hakların anayasal hak olduğu göz ardı edilmemelidir. Sağlık hukukuna dair çok sayıda düzenleme bulunmaktadır:

• Tababet ve Şuabatı San´atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun
• Umumi Hıfzıssıhha Kanunu,
• Hususi Hastaneler Kanunu,
• Hemşirelik Kanunu
• Aile Hekimliği Kanunu
• Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname gibi birden çok düzenleme yer almaktadır.
• Sağlıklı yaşam hakkı, sağlık hizmetinden yararlanma hakkı, hastaların yükümlülüğü, hekimlerin tedavideki sorumluluğu ve hakları gibi birçok detay gerektiren konu sağlık hukuku alanında düzenlenmiştir.

Sağlık Hukuku Çalışma Alanları
Sağlık hukuku, hastalara uygulanacak tıbbi müdahalenin şartları, özel muayenehanelerin, hastanelerin yükümlülüklerini düzenlemiştir. Kanunlar, kanun hükmünde kararnameler, yönetmelikler çerçevesinde sağlık hizmetine dair kurallar ve hükümler düzenlenmiştir. Böylelikle sağlık hukukuna uygun bir şekilde hasta ve hekimlerin hakları, yükümlülükleri korunmak istenmiştir.