634 sayılı Kanunun 2.maddesinde bazı tanımlara yer verilmiştir. Kanunun anlaşılabilmesi için kanunda kullanılan terimlerin ne anlama geldiğinin bilinmesi gerekir. Bu kapsamda;

-Kat mülkiyetine konu olan ana taşınmaza, ana gayrimenkul ya da ana taşınmaz,
-Ana taşınmazın ayrı ayrı ve tek başına kullanılmaya elverişli ve 634 sayılı Kanun hükümlerince bağımsız mülkiyete konu olan bölümlerine, bağımsız bölüm,
-Bağımsız bölümün dışında olmasına karşın o bölüme tahsis edilmiş yapıya, eklenti,
-Bağımsız bölümler üstünde kurulan mülkiyete, kat mülkiyeti,
-Kat mülkiyetine sahip kişiye, kat maliki,
-Ana gayrimenkulün bağımsız bölümleri dışında kalan, ortakla kullanıma ayrılmış yerlere, ortak yerler,
-Kat maliklerinin malik sıfatıyla ortak yerlerden faydalanmalarına, kullanma hakkı,
-Bir arsa üstünde ileride kat mülkiyetine konu olmak için yapılacak ya da yapılmakta olan bir ya da daha fazla yapının bağımsız bölümleri için söz konusu arsanın maliki tarafından kurulan irtifak haklarına, kat irtifakı,
-Arsanın, bağımsız bölümlere tahsis edilmiş mülkiye paylarına, arsa payı denir.
Günümüzde en yoğun yaşam şekli olan apartman ve sitelerde gerçekleşmekte olup, Kat Mülkiyeti Hukuku genel olarak kat maliklerinin birbirleri ve yönetim ile olan ilişkilerini, yönetimin oluşturulması ve kurallarını, ortak alanların kullanım şeklini düzenlemektedir. Kat Mülkiyeti Kanunu bu hukuk dalına ilişkin temel mevzuattır.

Kat mülkiyetinin sona ermesi dört şekilde olur. Bunlar;

1.Tapu Kütüğündeki Kaydın Terkini Suretiyle Sona Erme

2.Ana Taşınmazın Tamamen Yok Olması Suretiyle Sona Erme

3.Ana Taşınmazın Kamulaştırılması Suretiyle Sona Erme

4.Ana Taşınmazın Harap Olması Suretiyle Sona Erme